Agressie naar eigen gezinsleden

Honden die agressief gedrag vertonen naar eigen gezinsleden worden regelmatig als vals of dominant bestempeld. Meestal heeft dit agressieve gedrag niet zozeer te maken met dominantie, maar met een rangordeprobleem binnen het gezin.

Honden zijn roedeldieren en in een roedel is er altijd een hiërarchie met aan de top een roedelleider. Omdat veel mensen de taal van honden niet kennen, laten zij onbewust hun hond de leider in hun gezin (roedel) zijn. De hond heeft dus een leidersrang gekregen en zal ervoor waken dat zijn, noem het maar onderdanen, zich gedragen zoals dat in een roedel hoort. Telkens als er een gezinslid een fout maakt, reageert de roedelleider hierop met een correctie. De bazen appreciëren dit gedrag van hun hond niet en geven hem dan al snel straf. De hond interpreteert dat als een protestsignaal van een lagere in rang. Hierop zal de hond nog sterker moeten corrigeren, waardoor hij als agressieveling door het leven gaat. Er is hier dus eigenlijk helemaal geen sprake van blinde agressie van de hond naar de gezinsleden, maar van een dom misverstand. In dit geval is het niet nodig om aan de agressie op zich te werken, maar aan een nieuwe en degelijke roedelstructuur. Iedereen in het gezin dient op de hiërarchische ladder boven de hond uit te staan, zodat de hond op de laagste plaats komt binnen het gezin. Als de hond eenmaal op de laagste plaats is gekomen, zal hij het ook niet meer in zijn hoofd halen om de andere gezinsleden tot de orde te roepen en dan is de zogenaamde agressie verdwenen. Om te bereiken dat de hond op deze laagste plaats terechtkomt, dient ieder gezinslid strikt de regels van de roedel toe te passen (zie therapieën)

Bron: Erik Sannen Honden problemen oplossen