Anaalklieren

De anaalklieren zijn twee kleine geurkliertjes die in de sluitspier van de anus ingebed liggen. Bij de voorouders van onze honden ( de wolven) gaven ze de ontlasting een speciaal geurtje. Hiermee werd het territorium afgebakend.

Bij onze huishonden is deze functie grotendeels verloren gegaan. De kliertjes zijn er nog wel en kunnen veel overlast veroorzaken door overvuld of ontstoken te raken.

Anaalklier problemen zien we vaker bij bepaalde rassen optreden.

Voorbeelden zijn Cocker Spaniëls, Golden Retrievers, Pinchers, Duitse Herders en Terriërs.


Klachten:

Honden kunnen zelf niet bij hun anaalklieren. Als de kliertjes overvuld of ontstoken zijn gaan ze in de omgeving (rond de staart) zitten likken of bijten, soms tot bloedens toe. Ook het zogenaamde sleetje rijden is een poging van de hond om van de irritante jeuk af te komen. De hond schuift hierbij met z’n achterste plat over de grond, vaak met de achterpoten omhoog.

Een ander probleem is het anaalklierabces (steenpuist). Hierbij is een ontsteking ontstaan in de anaalklier en is het kliertje gevuld met pus.

Dit abces baant zich een weg naar buiten toe. Als het abces nog niet doorgebroken is ziet u naast de anus een zwelling, die zeer pijnlijk is. is het wel doorgebroken dan ziet u naast de anus een klein gaatje waar bloed en etter uitkomt.


Diagnose.

Heeft uw hond jeuk bij de staartwortel, rijdt hij sleetje of ziet u een vreemde zwelling bij zijn anus, dan is de kans groot dat er iets mis is met zijn anaalklieren en is een bezoek aan de dierenarts aan te raden.

Tijdens het onderzoek worden eerst andere oorzaken voor de klachten (lintwormen, vlooien) uitgesloten en vervolgens de anaalklieren van de hond gevoeld. Aangezien de kliertjes in de sluitspier zitten betekent dit dat de hond rectaal onderzocht wordt. Met een vinger in de anus wordt de anaalklier opgezocht en indien nodig leeg gedrukt. Dit is voor de hond onaangenaam, maar alleen bij een ontsteking ook echt pijnlijk. Het stinkt erg!


Behandeling.

In de meeste gevallen is het voldoende als de dierenarts de kliertjes leeg drukt, maar in enkele gevallen is verder behandeling noodzakelijk.

Als de anaalklier ontstoken is, zal hij uw dier een antibioticumkuur voorschrijven, eventueel aangevuld met medicijnen om de jeuk en irritatie de kop in te drukken.

Anaalklierabcessen worden geopend en uitgespoeld, maar dit is meestal zo pijnlijk dat de hond een roesje krijgt. Ook hier wordt met antibioticum nabehandeld om de ontsteking weg te krijgen.

Bij sommige dieren helpt het leeg drukken van de kliertjes maar heel kort. Na enkele weken zijn ze weer vol en beginnen de problemen opnieuw. In deze gevallen is het verstandig om de klieren operatief weg te nemen, de hond is dan definitief van de problemen af.


Operatie.

Zoals gezegd is het mogelijk om de klieren operatief te verwijderen. De hond wordt verdoofd, de haren om de anus worden weggeschoren en de Anaalklieren leeg gedrukt. De klieren worden gevuld met een kunsthars om ze tijdens de operatie makkelijker terug te vinden. Naast de anus wordt een klein sneetje gemaakt en de anaalklier wordt uit de sluitspier gepeld en verwijderd. Vervolgens wordt de wond gehecht. De andere klier wordt op dezelfde wijze behandeld.

De sluitspier mag niet worden beschadigd, want dit kan leiden tot incontinentie ( het niet meer kunnen ophouden van ontlasting)


Samenvattend.

Anaalklierproblemen komen vaak bij honden voor. Meestal is er sprake van jeuk in de buurt van de staart. De problemen zijn goed te behandelen, maar in hardnekkige gevallen (zelden) kan een operatie de aangewezen weg zijn.