Zindelijkheid

Bij een pup zijn we heel verdraagzaam als het op zindelijkheid aankomt. Veroorzaakt de pup eens een keer een ongelukje dan ruimen we dat met plezier op.

Maar duurt de onzindelijkheid langer of blijft zij voortduren dan wordt het voor de meeste mensen een regelrechte ramp.

Aanhoudende onzindelijkheid is misschien wel een van de ergste problemen met soms rampzalige gevolgen.

Mensen zijn snel geneigd om zindelijkheid aan te leren door te straffen als de hond in de fout gaat. In plaats van zindelijk te worden verliest de hond het vertrouwen in de baas. Straffen bij onzindelijkheid is dus absoluut af te raden.


Zindelijk of niet?

Zindelijkheid is voor honden een volkomen natuurlijk gedrag. In de eerste levensweken doen zij hun behoefte gewoon in het nest, hun moeder ruimt dit altijd op. Na een week of vier gaan de pups heel bewust zo ver mogelijk van hun nest vandaan de behoefte doen. Op dat moment zijn ze dus al zindelijk. Dit gedrag wordt door sommige fokkers wel eens om zeep geholpen. Door de pups steeds in een te kleine ruimte te houden en zelden of nooit vrij te laten, krijgen zij niet de kans om zindelijk te worden. Deze pups hebben een reële kans op chronische onzindelijkheid. Het is dus belangrijk om bij de aanschaf van een pup na te gaan of de hondjes voldoende kans hebben gekregen om zindelijk te worden. Laat ook de fokker uit leggen wat hij gedaan heeft om de pups zindelijk te maken.